Goedenavond
Na een rustig weekend waarin ik een aantal maal de plaatselijke kroeg heb bezocht stond zondagmiddag de “kraker” sv Ouderkerk – Turkyemspor op het programma. ( Ik voetbal inmiddels al 4 seizoenen in het eerste van de plaatselijke voetbal vereniging in Ouderkerk aan de Amstel) Dit was een beker wedstrijd die nog ingehaalt moest worden. Van te horen waren de verwachtingen niet al te hoog. Want wij spelen 4e klasse en Turkyemspor speelt hoofdklasse en gooit al jaren hoge ogen op het hoogste amateur niveau in Nederland. Op papier was Turkyemspor dus zwaar favoriet. (Vorig jaar moesten wij toevallig ook tegen Turkyemspor voor de beker en toen stond er 9-1 op het scoreboord)
Gistermiddag wouden wij het niet zo ver laten komen en iedereen was super gemotiveerd. We zouden de Turken eens laten zien wat werken is en ons niet zonder slag of stoot laten vernederen. Zo gezegd zo gedaan! De Turken wisten niet waar ze het zoeken moesten, door onze strijdlust en inzet hielden we een halfuur lang de “0″. Door een foutje, was het Turkyemspor die de score opende. Meestal gaan dan de koppies hangen en vallen er gelijk meer goals, maar vandaag niet! We bleven knokken en hard werken en dat wierp zijn vruchten af. Uiteindelijk hebben we zelfs nog kansen gehad om 1-1 te maken. Dit was helaas niet gelukt en de 0-1 was de eindstand. Wie dit van te voren had voorspeld werd voor gek verklaard. Na de wedstrijd, nog een heerlijk biertje gedronken want we hebben nog nooit zo een lekkere nederlaag gehad! Het klinkt misschien gek, maar tog is het zo. Het was een prachtig gezicht om de Turken (en John de Wolf, trainer van Turkyemspor) af te zien druipen, naar een voor hun schandalige middag.
